• Rubriek: Trainer aan het woord - deel 11

    21 jan 2020
  • Iedere maand interviewen we een trainer van SEV. In deze nieuwsbrief zetten we Ben de Haan in de schijnwerpers. Hij is sociaal, heeft humor, werkt als docent aan het Mariscollege en kan zelf ook een aardig balletje trappen. Ben is met veel enthousiasme assistent-trainer van SEV1.

  • Vertel eens iets over jezelf?
    Ik ben Ben de Haan en 41 lentes jong. Ik woon samen met mijn partner en twee dochters in het mooie Voorburg, één van de oudste dorpen van Nederland. Mijn lievelingseten? Ik houd van een goed stuk vlees! Naast de tijd die ik op en rond het voetbalveld doorbreng, kan ik erg genieten van mijn hockeyende dochter.

    Hoe zou je jezelf als trainer omschrijven?
    Serieus waar het moet en met een grap als het kan.

    Heb je een favoriete club en profspeler?
    Ik heb het afgelopen jaar erg genoten van het spel van Ajax. En ik hoop natuurlijk wel van harte dat ADO op het hoogste niveau kan blijven acteren. Een echte favoriete speler heb ik niet. Ik heb diep respect voor profs die echt als prof leven en alles geven voor hun sport.

    Hoe ben je bij SEV terecht gekomen?
    Via een vriend van mij, Mike Lakwijk. Inmiddels 16 jaar geleden hebben we met z’n vijven (Mike, Tommy Zijlstra, Maurice van Sassen, Raymond Bosman en ik) de overstap gemaakt van Forum Sport naar SEV. De zondagtak van Forum werd opgeheven en we mochten op gesprek bij Frank Dobbe. Dat bleek een hele goede match 😊!

    Heb je zelf ook gevoetbald?
    Jazeker! Van mijn jeugd tot en met de senioren heb ik gevoetbald bij V.V.G.Z. in Zwijndrecht. Tijdens mijn studietijd aan de HALO heb ik het trainerschap opgepakt en ben ik jeugdtrainer geworden bij HBS en daarna Tonegido. Aangezien ik ook woonachtig was in de regio heb ik V.V.G.Z. verlaten en ben ik voor Tonegido gaan voetballen. Dit was van korte duur en bij Forum Sport ben ik echt weer aan het voetballen toegekomen en heb ik vriendschappen opgedaan. Toen de zondagtak van Forum Sport werd opgeheven uiteindelijk dus de de overstap naar SEV gemaakt. Helaas heb ik bij SEV, door een knieblessure, niet veel wedstrijden kunnen spelen. Omdat het zelf voetballen niet meer ging, heeft Frank mij destijds gevraagd om een andere rol te gaan spelen bij de selectie. En dit doe ik nog steeds met heel veel plezier!

    Wat vind je leuk aan trainer zijn?
    Voor mij persoonlijk is het een groot gedeelte “sportieve ontspanning”. Het geeft mij veel voldoening als je vooruitgang ziet en spelers of het team beter ziet worden. Als dat dan ook nog komt door je eigen inbreng als trainer, dan is dat natuurlijk een bonus. Daarnaast vind ik het superinteressant om met de gehele staf en spelers na te denken over hoe het beter kan. Zowel op als buiten het veld.

    Wanneer ben je als trainer tevreden?
    Als iedereen op zijn manier, binnen het teambelang, succesbeleving ervaart. Wanneer we winnen zijn we blij! Als het team of de individuele speler de vooraf besproken tactiek goed tot uitvoering brengt, ben je als trainer zeer tevreden. En als spelers met plezier komen trainen. Of gemotiveerd raken op de manier hoe de training verloopt. 

    Wat zijn de sterke punten van de SEV1?
    Het is een jongvolwassen team met ongelofelijke veerkracht. Op elke positie staat een speler die de kwaliteiten in zich heeft om het verschil te maken in de huidige competitie.

    Heb je nog een boodschap voor de SEV-leden?
    Helaas was ik zelf genoodzaakt om op te jonge leeftijd te stoppen met selectievoetbal.
    Mijn boodschap is dan ook om zo lang mogelijk te blijven genieten van voetballen (op niveau) en niet je leeftijd of omgeving te laten bepalen dat het tijd is om af te zwaaien.

    En tot slot…“Vraag eens aan je trainer hoe hij jou ziet!” 😉