• Op deze donkere zaterdagochtend om 8.45 uur stond de wedstrijd op het programma. De verslagschrijver/analist kende deze teams goed en had ze toevallig al regelmatig zien spelen. Voor de beker hadden de teams ook al tegen elkaar gespeeld en toen stond de korfbaluitslag 5-7 op het scorebord. Uit de stand op de ranglijst bleek dat dit de nummer 1 tegen de nummer 2 was. Ouders en kinderen met gezonde wedstrijdspanning naar het veld waar bleek dat het tijdstip voor de op deze wedstrijd ingedeelde scheidsrechter helaas te vroeg was. De reservelijst van scheidsrechters was leeg, dus de enig overgebleven optie was dat de good old verslagschrijver de leidsman werd.

    De wedstrijd begint en al snel bleken de grote verschillen tussen de teams. SEV voetbalt vanuit een goede organisatie met als uitgangspunt veel samenspelen en bij RKAVV veel grote, sterke, technische spelers die allemaal door elkaar heen lopen en minder oog hebben voor een medespeler. De eerste minuten gaat de wedstrijd gelijk op en RKAVV ziet al snel dat men er met de ‘gebruikelijke’ speelstijl niet gaat komen. Toch valt de 0-1 na een rush van een RKAVV’er vanaf de rechterkant. SEV laat het er niet bij zitten en neemt gegroepeerd het initiatief, maar dan gebeurt er iets opvallends. Doordat de jongens van SEV positioneel uitstekend staan, gaan de RKAVV’ers ook ineens op de goede plek lopen. Dan is het wel zaak dat je bij balbezit de bal snel rond speelt en bij balverlies gelijk druk zet. Na een prachtig schot van SEV-speler Joe, dat echt meer had verdiend, sloeg het hierdoor ineens om. De Groen Witten liepen achter de feiten aan. De slag op het middenveld werd verloren en de ene na de andere aanval volgde. Het was als een wurggreep waar ze maar niet uit konden komen. De 0-6 bij de rust was dan ook pijnlijk, maar verdiend. Dan blijft altijd de vraag wat een glaasje limonade en de tips van de - overigens uitstekende - coaches van SEV nog kunnen doen. Complimenten voor de heren trouwens want zij hielden de jongens tot het laatste fluitsignaal enthousiast positief en competitief.

    De tweede helft begint en het wordt een typische wedstrijd, waar veel duels op het middenveld worden uitgevochten. Geen mooi voetbal, maar het ging wel gelijk op. Jammer van de grote achterstand want als je net was aangekomen en je wist de stand niet zou je denken dat het gelijk stond. RKAVV wisselt na een kwartier hun centrale verdediger die tot dat moment alles foutloos dicht had gelopen en SEV rook zijn kans. De 1-6 viel dan ook al snel en het spel ging over en weer met voor beide doelen kansen. In welk doel gescoord ging worden was niet te voorspellen, maar RKAVV was de gelukkige. 1-7. Nog 10 minuten werd er door gevoetbald. Vier minuten blessuretijd omdat de jongens het zo leuk vonden en de scheidrechter moest traditiegetrouw ook nog even van beide kanten een brevet van onvermogen opgespeld krijgen. Na het laatste fluitsignaal was er berusting bij de Groen Witten en ingetogen blijdschap bij de Rood Witten zonder irritaties over en weer. De verslagschrijver stelt vast dat dit de grootste overwinning van vandaag is. Buren die een leuke sportieve wedstrijd tegen elkaar voetballen, waarbij de uitslag onderweg naar de kleedkamer al weer van ondergeschikt belang is. De verslagschrijver is er trots op. RKAVV gaat na de winterstop een niveau hoger voetballen (waar ze ook thuishoren) en SEV gaat kampioen worden in deze klasse.

    Rob van Leeuwen