• Het raam staat open. Het gordijn wappert langzaam dankzij een briesje. De lucht is strakblauw en er is geen wolk in de lucht te zien. 2500 kilometer verderop lig ik in mijn bed. Leidschendam. Mijn Leidschendam. Hier heb ik het raam maar niet open. Mij te guur. Ik heb geen gordijn die lijkt te dansen op een mediterraan briesje. Ik heb niet eens een gordijn. Ik heb slechts vitrage. “Nog 5 minuten”, fluister ik. “Nog 5 minuten en dan sta ik op”. Het fluisteren is meer voor de vorm. Er is niemand die het horen kan. Ja ikzelf, maar ik wist het natuurlijk al. Ik heb geen haast. We spelen lekker laat en zoals elke week staat mijn Muta-sporttas al klaar bij de voordeur. Met mijn eigen nummer erop. Wel doe ik er straks nog even een appeltje in, bedenk ik me. Wel zo lekker, en het lest ook nog eens de dorst! Verder zitten in mijn tas nog een handdoek, scheenbeschermers, schone onderbroek, Het Lijstje hardcopy in het zijvak en natuurlijk het schoeisel. Vandaag is het niet zomaar een dag. De laatste wedstrijd voor de winterstop. En ik heb weekdienst. Ik! Ik word beloond voor een goed halfjaar. Ik mag 2018 afsluiten. Dat wil zeggen, het voetbaljaar 2018. Wel heb ik besloten mijn naam ditmaal niet bekend te maken. Het moet immers ook een beetje om Sev 2 draaien. Sev 2 heeft de afgelopen weken een transformatie ondergaan. Niet zozeer qua spelers maar we spelen regelmatig in een blauw tenue. Staat goed moet ik zeggen. Bij de een wat meer dan de ander maargoed we kunnen niet allemaal een mooie jongen zijn. Die jongens zie je op de teamfoto vaak aan de zijkant staan. Die worden er namelijk afgeknipt. Keepers hebben altijd geluk daarmee. Die wil je eraf knippen maar je kan moeilijk een gat in het midden knippen. Dat ziet er niet uit. Keepers zijn een beetje als haarbandjes. Het ziet er een beetje stom uit maar soms kunnen ze ook wel handig zijn. Nu we het toch over haarbandjes hebben, laten we eens gaan reflecteren. Laatste verslag van het jaar vraagt erom om even in de spiegel te kijken. Vorig jaar rond dit tijdstip moest het nog 2018 worden, nu is het alweer bijna voorbij. Ik pak even wat spraakmakende momenten erbij. 2018 is het jaar van de laatste keer Herpen, de degradatie, de opkomst van haarbanden, het vertrek van Iniesta, legionella vermoedelijke legionella, het slechtste verslag ooit, de blessure van Fares, de rentree van Fares, de nieuwe box, kleedkamer 7 en we sluiten af op het punt dat Sev 2 gedeeld eerste in de periode staat. 7 goals voor, 0 tegen. Gaat lang niet verkeerd. En dat met de nodige blessures. Vandaag staat Valken ’68 op het menu. Wat van te voren al duidelijk was, was dat de wind vandaag een grote rol zou spelen. Of de overwinning ook kwam aanwaaien leest u hieronder!

    Bent u bekend met wedstrijdbesprekingen? Trainers zeggen het vaak. “Zorg dat je scherp begint”. Vandaag was zo’n dag. Laat ik de eerste 5 seconden van de wedstrijd beschrijven. Sandro neemt de aftrap en passt de bal naar Roel Vogel. Roel Vogel speelt zijn mede CV Jorrit aan. Jorrit ziet Josh vrijstaan op 6 en speelt hem in. Josh draait, ziet dat Nella zijn brommer gestart heeft en geeft een heerlijke steekbal. Nella rond koeltjes af. 1-0. Vanaf de aftrap. Veel efficiënter had dit niet gekund. Aangezien je op je hoogtepunt moet stoppen liet Nella zich na 3 minuten wisselen met last van de hamstring. Pinch-hitter Stan kwam in de ploeg. Valken had al zoveel moeite met de basisploeg, en dan ook nog een fitte wissel inbrengen. SEV bleef hierna de bovenliggende partij en speelde de bal rustig rond. Na ongeveer een halfuurtje spelen begon Valken ‘68 iets sterker te worden. Het antwoord hierop van SEV was een goed uitgespeeld counter die resulteerde in de 0-2. Justin kwam goed vrij door een slimme loopactie en kreeg de bal op maat van Sandro. Vervolgens tikte Justin de bal breed op Stan die voor een leeg doel kon binnentikken.

    Na de rust kreeg SEV het lastiger met de tegenstander en de harde tegenwind. Valken ‘68 scoorde na een goede individuele actie en voorzet de aansluitingstreffer. Even later viel ook de gelijkmaker nadat er op de rand van de 16 meter niet werd ingegrepen waardoor de speler van Valken verdekt kon uithalen. Met Fares erbij voorin werd SEV dreigender en kreeg het nog een aantal goeie kansen. Jeffrey stond tweemaal goed vrij op de rand van de 16 maar kon niet goed afronden. Jouke speelde zichzelf in dying seconds nog goed vrij maar zag zijn inzet knap gekeerd worden door de keeper van Valken. Een speler van Valken besloot de bal nog als een volleyballer in de goal te werken en kreeg hiervoor terecht geel. Eindstand 2-2. Helaas slechts een puntje voor Sev 2. Hiermee sluiten we 2018 af. En daarmee nemen we tijdelijk afscheid van u als lezer. We schrijven u graag weer in 2019.