• Een wedstrijd waar toch met wat voorzichtigheid is naar uitgekeken. De ambities van VVSB zijn helder en ook SEV wil verloren terrein goedmaken. Dan is het altijd goed om te zien dat de helft van de tribune gevuld is met Leidschendammers. Trainer Luhulima puzzelt een (vanwege de forse absentielijst) speelwijze uit de hoge hoed waarbij in balbezit blijven centraal staat. Klokslag 14.30 uur wordt er afgetrapt en dit is voor hogere machten meteen het signaal om de hemelsluizen open te zetten. Al snel zijn de eerste glijpartijen waar te nemen. VVSB opent net iets feller dan de bezoekers maar tot kansen komen de Noordwijkerhouters niet. Sterker: na 15 minuten draait Robin Schoew in de zestienmeter weg van zijn tegenstander en komt oog in oog met de doelman. Deze brengt met een reflex redding. Ook in het tweede kwartier is VVSB wat dreigender zonder echt gevaarlijk te worden. SEV krijgt dan een tweede grote mogelijkheid maar terwijl Jasper Koning op zoek is naar de kruising werpt een tegenstander zich voor hem. De 0 - 0 met rust is dan ook een logische stand. SEV speelt op dat moment even met 10 omdat Bjorn van Haarlem in een mêlee van spelers hard aan de kaak wordt geraakt en naar de kant moet.

    Na de hervatting hetzelfde spelbeeld al lukt het SEV nu niet om kansen te creëren. VVSB dringt wel aan maar meer dan een vrije trap op de lat levert dit niet op, mede door de vorstelijk spelende Paul Jansen en de keihard werkende Wessel van Huizen en Nick Rapmund. Tot de 86e minuut. SEV is wat nonchalant in het uitverdedigen en dit wordt met een vlammend schot afgestraft 1 ?? 0! Onmiddellijk schuift Van Huizen door naar de spits en SEV zoekt met man en macht de aanval. Eerst kopt Van Huizen nog op de paal en gaat een schuiver van Roland Groenewegen rakelings naast. Dan terwijl de uitstekend leidende scheidsrechter Westenbroek al op zijn klok kijkt, krijgt SEV bij de cornervlag een inworp. Van Huizen weet de bal ver in de zestienmeter te gooien waar Rapmund (1.65m) op miraculeuze wijze alle lange mannen (gemiddeld 1.90m) van de thuisploeg verschalkt en de bal voor de voeten van Michiel van der Zwan brengt (ook 1.65m). Deze weet zijn voet tegen het kunstleder te krijgen en de bal verdwijnt in de kruising. Nog even aftrappen en dan het laatste fluitsignaal. Ook op dit teken wordt van boven gereageerd, want het is plotsklaps droog. De terugreis is zo voor SEV een stuk aangenamer.