Een geweldige SEV Nacht - Deel 2

Slapen is voor later! 

Na de eerste SEV-nacht voor de jongste jeugd was het nu de beurt aan de JO10, MO10, JO11 en JO12. Jongens en meiden die al nét wat ouder zijn. Sommigen zelfs al voorzichtig richting puberteit. En laten we zeggen: dat was vooral ’s nachts goed te merken.

Want slapen? Dat is natuurlijk niet stoer. Wakker blijven, dát was het motto.

Maar voordat het zover was, begon de middag nog heel sportief. In de warmte werd er gestart met een onderling toernooitje. Alle teams door elkaar, vier tegen vier, steeds 7,5 minuut voetballen en daarna 5 minuten afkoelen in de schaduw. Met extra water en limo erbij werd er ondanks de hitte gewoon lekker gevoetbald.

De meiden hadden ondertussen ook hun eigen programma, met eigen spellen, een onderling toernooitje en later op de avond een potje Weerwolven. Een iets rustiger spelletje misschien, maar bij SEV weet je nooit helemaal zeker hoe lang iets rustig blijft.

Na het voetbal stond de waterzeskamp op het programma. Een deel van de kinderen ging fanatiek aan de slag met de spellen. Een ander deel vond voetballen eigenlijk toch leuker. Dat leek even een normale keuze, tot ook dat al snel veranderde in een groot watergevecht. Gezien de temperatuur was dat geen slecht idee. De afkoeling was meer dan welkom.

Richting het avondeten was er tijd om vrij te spelen. Ondertussen kwamen de extra hulptroepen binnen om te frituren. En dat was nodig ook. Frikandellen, kroketten, kaassoufflés, kipcorns en patat gingen erdoorheen in hoeveelheden waarvan je je serieus afvraagt waar kinderen het allemaal laten.

Na het avondeten stond er nog een voetgolfparcours op het programma. Met uitdagende holes, pionnen, kleine én grote goaltjes en als ultieme eindbestemming een hoepel. Dat klinkt misschien overzichtelijk, maar in de praktijk bleek het nog best een kunst om een voetbal precies te laten doen wat je in je hoofd had bedacht. Gelukkig maakte dat het alleen maar leuker. Voetgolf bij SEV: half techniek, half geluk en vooral veel gelach.

Na de technische hoogstandjes was er weer ruimte om vrij te spelen. In de kantine werd ondertussen alles klaargezet om Formule 1 te kunnen kijken. Zo was er voor iedereen wel een geschikt plekje: samen iets doen, even bijkomen in de tent, nog een balletje trappen of gewoon lekker sport kijken.

En dan komt rond 23.00 uur natuurlijk dat moment waarop kinderen ineens weer trek krijgen. Die appels hadden ze inmiddels wel gezien. Dus wat doe je dan? Juist: nog een keer frituren. Met als resultaat dat er om half twaalf ’s avonds vrolijk patat, hamburgers en andere snacks werden gegeten. Gezond? Daar hebben we het een andere keer over. Gezellig? Absoluut.

Rond 01.00 uur ging het licht op het hoofdveld uit. De bedoeling was duidelijk: slapen. De uitvoering was iets minder overtuigend. Want ja, wakker blijven was nog steeds het grote doel. Uiteindelijk waren er vier mannen die hun ogen écht de hele nacht open wisten te houden. Zij werden daarbij begeleid door Nilesh en Kingsley, de trainers van de JO12-1, die er de hele nacht bij zijn gebleven. Hulde daarvoor, want ook wakker blijven als volwassene is op een bepaald moment gewoon topsport.

De volgende ochtend werd er rustig opgestart met een gezamenlijk ontbijt. Daarna volgde nog de penaltybokaal. Die werd gewonnen door Mick uit de JO12-1, letterlijk op zijn sokken. Een overwinning met stijl dus.

Om 10.00 uur kwamen de ouders de kinderen weer ophalen. Moe, waarschijnlijk iets minder fris dan bij aankomst, maar vol verhalen en nieuwe ervaringen.

En zo zat ook de tweede SEV-nacht erop. Een nacht met voetbal, water, snacks, Formule 1, weinig slaap en vooral heel veel plezier. Precies zoals een SEV-nacht hoort te zijn.